بعد از گذشت حدود ۲ سال ، استدیو MachineGames ساخته جدید خود را از سری فرنچایز محبوب و قدیمی گیمرها یعنی Wolfenstein II: The New Colossus عرضه کرد. این بازی بطور رسمی در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷ میلادی روانه بازار شد. بعد از Wolfenstein: The New Order و Wolfenstein: The Old Blood ، این سومین اثری است که در سری بازیهای Wolfenstein ، این استدیو وظیفه ساخت آن را برعهده داشت که به خوبی هرچه تمام از زیر بار سنگین آن سربلند بیرون آمد !

این اثر را میتوان شاهکار FPS سال ۲۰۱۷ و همچنین اکشنی نفس گیر خطاب کرد ! در این مقاله قصد بررسی این بازی را داریم ؛

من پرهام نجفلو ، شما رو به بررسی این بازی دعوت میکنم.

بُکش ! بُکش ! و باز هم بُکش و دستت را از روی ماشه برندار! نازی ها همه جا هستند! اینها جملاتی است که در رابطه با ساخته جدید MachineGames میتوان وصف کرد. هیجانی بی حد و مرز ، گان پلی عالی و بی نظیر ، گیم پلی روان و جذاب و کلاسیک ؛ همه اینها در این بازی نهفته شده و لذت واقعی را روانه ساز مخاطب خود میکند. این بازی به علت مکانیزم گیم پلی ساده و کلاسیک خود به گونه ای عامه پسند بوده و جذابیت بازی کردن آن برای همه وجود دارد.

داستان مستقیما به ادامه قسمت قبل خود رفته و دقیقا شروع بازی از جایی است که در wolfenstein the new order پایان داستان بازی بود. مثل همه بازی های ویدیویی ، این بازی هم شخصیت های بد و خوب و حتی مبهمی درون خود دارد. اما نکته قابل توجه این است که همه آنها به شدت خوب کار شده اند و مخاطب به راحتی میتواند با آنها ارتباط برقرار کند. در کل از بخش داستانی بازی نمی توان ایرادی گرفت و همه اصول روایت داستانی جذاب در آن رعایت شده و کم کسری ندارد !

بازی تمام اِلمان های اصلی خود را حفظ کرده و استدیو سازنده بازی به گذشته خود وفادار بوده ؛ این نکته سبب میشه طرفداران این IP ، این قسمت از بازی هم مثل نسخه های قبل و حتی کمی بیشتر از قبل دوست بدارند.

صداگذاری و موسیقی متن بازی به شدت خوب کار شده و به زیبایی هرچه تمام تر عواطف و احساسات درون بازی را به مخاطب القاء میکند. مخصوصا حس و حال موسیقی بازی که مکمل یک شوتر اول شخص اکشن کلاسیک است. علاوه بر اینها صداگذاری کاراکتر های بازی هم به خوبی با آنها تطابق دارد.

استدیو MachineGames اینبار در نسخه جدید Wolfenstein از موتور گرافیکی Id tech 6 استفاده کرده است که این امر سبب شده تا این نسخه از بازی تفاوت بارزی از لحاظ گرافیکی با نسخه قبلی خود داشته باشد. پیشرفت های گرافیکی چشم گیری در بخش های مختلف بازی به وضوح قابل مشاهده میباشد. گرافیک بازی از نظر فنی در سطح خوبی قرار دارد ولی از نظر بصری کمی ضعیف عمل کرده ، همچنین کیفیت بافت ها در بعضی صحنه های بازی پایبن تر از سطح انتظار میباشد. اما در کل بازی از لحاظ گرافیکی قابل قبول میباشد و نمیتوان از پیشرفت های آن نسبت به نسخه قبلی  چشم پوشی کرد. به نظر میرسد MachineGames همه تلاش خود را برای ارائه یک بازی کاملا بهینه سازی شده کرده است. این امر سبب شده که فریم ریت بازی در کنسول های نسل هشتمی XBOX ONE و PS4 بر روی ۶۰fps قفل باشد و حتی در شلوغ ترین صحنه های بازی نهایتا یک یا دو فریم ریت افت داشته باشد. در رایانه های شخصی نیز عملکرد بسیار خوب  از نظر فریم ریت ارائه میکند. همین موضوع باعث شده که این بازی گیم پلی سریع و هیجانی خود را به خوبی حفظ کند. افکت ها و انیمشن ها در این بازی به زیبایی هرچه تمام تر کار شده و کاملا مورد رضایت میباشد.

از همه اینها که بگذریم به بخش طراحی مراحل میرسیم ؛ در بخش طراحی مراحل بازی ، بحث های زیادی وارد است . در بخش اول ما به سراغ طراحی مراحل اصلی بازی میرویم . طراحی مراحل اصلی بازی بسیار عالی و سرگرم کننده کار شده و هیچ وقت در طی بازی ، گیم پلی تکراری نمی شود که باعث میشود هیچگاه از بازی کردن تک تک مراحل و سیر خودتان به مرحله بعدی خسته نشوید و جذابیت خود را از ابتدا تا انتها حفظ میکند. هرچقدر مراحل اصلی بازی عالی باشند به همان اندازه مراحل فرعی بازی بد است ! یعنی بازیکن بعد از انجام دادن و به پایان رساندن بخش اصلی بازی ، عملا کاری به جز انجام دادن چالش ها و انجام مراحل فرعی بازی ندارد. چالش هایی که دقیقا همان مراحل اصلی بازی بوده با این تفاوت که مرحله به مرحله بازی را جدا برای بازی کردن در دسترس قرار میدهد و از ابتدا تا انتهای آن شما فقط می بایست به رکورد شکنی هایی از قبیل سرعت به اتمام رساندن آن مرحله و امتیازات جمع آوری شده بپردازید که بعد از مدتی خسته کننده میشود. بخش مراحل فرعی بازی هم به انجام درخواست ها و کمک کردن به افراد گروه مقاومت و درکنار آن ، به پیدا کردن و  ترور فرماندهان نازی ها ختم میشود که شاید اوایل کمی آن را بتوان تحمل کرد اما بعد از یک ساعت یا بیشتر به شدت خسته کننده است و هیچ خلاقیتی در طراحی مراحل فرعی یافت نمی شود.

جدای از این موارد تایم پلی مراحل اصلی بازی به شدت کم است ، اینگونه که در درجه سختی استاندارد و معمولی ، بازی نهایتا ۶ ساعت گیم پلی بخش اصلی  دارد که در مقایسه با بازی های هم سبک خود بسیار کم است.

با در نظر گرفتن همه موارد بالا ، این بازی از نظر اکثر منتقدان و سایت NPCBOT یکی از بهترین شوتر اول شخص هایی است که تا به امروز ساخته شده و تجربه این بازی را به همه دوست داران گیم و گیمر ها توصیه میکنیم.

این بازی میتواند به یکی از بهترین تجربه های شما از یک بازی استاندارد سبک اکشن تبدیل شود. موسیقی متن فوق العاده ، گیم پلی جذاب ، داستان فوق العاده گیرا و کامل ، هیجان ، سرعت و … همه و همه دست به دست هم داده اند تا این شاهکار را خلق کنند.

 

 

نمره بازی از نظر سایت ما : ۹٫۵/۱۰

نقاط قوت :

  • گیم پلی جذاب و هیجان بی حد و مرز
  • داستانی غنی و درگیر کننده
  • موسیقی متن و صداگذاری بی نظیر
  • شخصیت پردازی بسیار خوب کاراکتر های بازی
  • گیم پلی کلاسیک و عامه پسند
  • گان پلی محشر
  • اُفت نکردن فریم ریت حتی در شلوغ ترین صحنه های بازی

نقاط ضعف :

  • مدت زمان کوتاه به اتمام رساندن بخش داستانی و گیم پلی ۵-۶ ساعته آن
  • طراحی بد و ضعیف مراحل فرعی بازی و کم رنگ بودن نقش آن در طول بازی